Ik weet niets

Ik weet hoe het voelt om een buitenstaander te zijn.

Ik weet hoe het voelt om te hunkeren naar wat liefde.

Ik weet hoe het voelt om alleen te zijn.

Ik weet hoe het voelt als degene die je vertrouwt en lief hebt

je jarenlang vernederd en pijn doet.

Ik weet hoe het voelt als je onzeker en bang bent.

Ik weet hoe het voelt als je niet begrepen wordt.

Ik weet hoe het voelt als de mensen waar je altijd voor klaar stond

verdwijnen als jij iemand nodig hebt.

Ik weet hoe het voelt om je kind te zien spartelen en je het liefst hem wil redden

maar je weet dat je langs de kant moet wachten om hem te omhelzen als hij op de kant krabbelt.

Ik weet hoe het voelt als je je koppigheid opzij kan zetten.

Ik weet hoe het voelt om iemand ondanks alles de hand te reiken en

een streep te zetten onder het verleden.

Ik weet hoe het voelt om na tientallen jaren te kunnen zeggen wat je altijd al heb willen zeggen.

Ik weet hoe het voelt als je liefdevol naar je omgeving kijkt.

Ik weet hoe het voelt als je de goedheid in de mensen kan en wil zien.

Ik weet dat je altijd een keuze hebt hoe klein die soms is.

Ik weet dat je nooit uitgeleerd bent.

Dus eigenlijk weet ik nog niets.