Categorie: Geen categorie

Waarheen

In mijn gedachten was het zo simpel
Maar in het echt loop ik op drijfzand
Mezelf zijn zoals ik ben
Ik wil het maar durf niet echt
Het goed doen is belangrijker
Terwijl er zijn ertoe doet
Ik weet het echt wel
Maar mis het vertrouwen
Gevoelens zijn zo moeilijk te doorgronden
Ze doen me zo vaak pijn
Ik verkies dan de pijn die ik mezelf geef
Boven de pijn die mijn hart en ziel beleef
Het is verkeerd ook dat weet ik
Ik zoek mijn weg maar raak steeds verdwaald
Jouw liefde geeft me dan weer richting
Maar ik wil je niet belasten
Ik wil het goed doen voor jou
Mijn hart doet pijn omdat het zoveel liefde voelt
En tegelijkertijd ben ik bang je te verliezen
Je kan zoveel beter krijgen
En je geeft nog zoveel om mensen uit je verleden
Dat maakt je mooi en zo jou
Je geeft zoveel en ik durf het nauwelijks te pakken
Bang dat alles in duizend stukjes breekt
Ik moet zoveel en ik kan het niet
Mijn gevoelens te vertalen naar een klein meisje valt me zwaar
Het mengt verleden  met heden en ik kan er niet mee omgaan
Daarbij mijn angst en al die liefde
Ik weet het niet meer
Waarheen moet ik gaan?
10264556_10203935885625854_6392971244224708923_n

Wat?

Soms op een onbesproken moment
In stilte in de diepte
Vraag ik me af
Ben ik voor jou een belemmering
Een blokkade op jouw weg
Of geef ik je weer vleugels
Een andere kijk op wat er is
Ben ik een aanvulling
Of een opvulling
Trek ik je leeg
Heb je nog ruimte voor jou
Of vul ik een leegte
Met een liefdevol hart
Ja soms op zomaar een moment
Zijn er heel veel wats!
10251891_10203935882785783_5168739195509666848_n

Verlangen

Kolkende golven van puur verlangen
Klotsend in een lichaam dat brandt
Emoties verraden wat van binnen gebeurd
Boosheid met tranen bedekken wat werkelijk is
Een opeenstapeling van verlangen laat een lichaam schreeuwen
Hunkerend naar een ontlading
Overal keer op keer op keer
Tot het lichaam van uitputting instort
En het hoofd alles vergeet
Zodat het bouwen met de stenen van verlangen weer kan beginnen
Tot het wederom weer moet instorten van hunkerende verlangens
Keer op keer op keer
11705175_10207430278703497_8636325761087794989_n

Opkrabbelen

En toch blijf ik niet liggen.
En toch graaf ik mezelf niet dieper in.
Mijn plaats is niet op de grond.
Mijn plaats is staand op zoek naar mogelijkheden.
Dus ik sta op en veeg de blubber van mijn benen.
Ik recht mijn rug en hef mijn hoofd op zoek naar het licht.
Want net als ieder ander mens val ik weleens maar net als ieder ander krabbel ik ook weer op.
Ik ben wie ik ben en dat is een goed mens.

10259959_10203935884745832_1280607997857183741_n

Leeg

Met één gebroken vleugel was het behelpen maar ik vocht.
Er was nog een lichtje, een sprankeling van hoop.
Nu is de andere vleugel gebroken en is er niks wat de moeite is.
Ik voel een donkere leegte en waar eens een sprankelend lichtje was is nu een dikke mist.
Het heeft geen zin meer er is geen nut.
Ik verdrink in de donkerheid die mij omringd en in de kilte die ik voel.
Strompelend door het leven val ik neer bij weer een berg zonder hoop.

284499_2304254934179_3521218_n

Verboden vrucht

In het eerste ochtendlicht zie ik je liggen
Je  ligt zo stil met een blosje op je huid
Genietend van mijn uitzicht kijk ik in stilte
Een verlangen bloeit op en ik treed nader
Zachtjes raak ik je huid aan
Ik voel het stevige vlees en de zachte haartjes
Mijn lippen aflikkend pak ik je
Je zoete geur snuif ik op
Ik kan niet anders en wil je
Voorzichtig bewerk ik je huid
Je sap vormt glinsterende druppels
Mijn lippen omsluiten je
Zachtjes zuig ik je sap naar binnen
Als mijn tanden zachtjes in je bijten
Voel ik je sap langs mijn mond lopen
Wat ben je heerlijk en wat geniet ik van je
Dan is daar het eind, sneller dan verwacht
Ik was mijn handen en mond
Vol energie kan ik mijn dag beginnen
Wat kan een perzik toch lekker zijn.