Recept

Als een weg te steil is of een pad te glibberig

Als herinneringen zo zwaar wegen en verlangens onrust vullen

Neem dan het heldere water wat schittert door de liefde in je hart

Meng de inhoud van je rugzak met het schitterende water

Kneed herinneringen met de vulling van verlangens

Verwarm het mengsel met de warmte van je ziel

En vorm de stevigste stenen die er bestaan

Maak een pad op je steile weg

Voel de houvast op de glibberige stenen

Zo gaat niks verloren en kan je bouwen

groeien en bouwen op je eigen vertrouwen

Voel hoe verlicht en hoopvol alles word

en dat alleen door te gebruiken wat al in je is

Maak het verschil en vertrouw op je keuze

Je hebt alles wat je nodig hebt diep in jou.

11705175_10207430278703497_8636325761087794989_n

Afscheid

Hoe vaak ben ik hier al geweest
Hoe vaak heb ik al opgegeven
Wanneer ben ik sterk genoeg
Wanneer geloof ik en durf ik
Ben ik de lafaard, de loser die ik altijd dacht te zijn
Of ben ik meer, kan ik meer
Ik vind het moeilijk om te geloven, om los te laten
Negatief is zo vertrouwd
Een warme deken in een koud verleden
Maar ik leef nu en weet dat ook
En toch kan ik hier niet zijn
Ik durf het niet, verdien het niet
Er gaat nog teveel niet goed
Ik moet nog zoveel leren
Alles sijpelt als zand door mijn vingers
Ik grijp vast en verlies en keer terug naar het negatieve
Dat ken ik en ook al doet het pijn het is vertrouwd.
En ik weet dat de oplossing ligt in het afscheid nemen en accepteren
Maar hoe ga ik dat ooit voor mekaar krijgen
1374169_10202416720407673_1032182983_n

Simpel

Was het maar zo simpel

Ging het maar zo makkelijk
Waren de daden maar zo klein als de woorden
Als de bergen niet zo hoog waren
En de bruggen niet zo wankel
Ging het lopen over in zweven,
Was het licht niet in de verte
Als de tranen konden dragen,
Waren hart en ziel niet zo verward
Wreedheid tart het gevoel,
Laat kruipen en creperen
Een cadeautje vol lessen, liefdevol gegeven
Geen weg terug, geen weg vooruit
1098324_10201852101412551_1694191666_n

Verleden

Het luik van het verleden opent
Zomaar als de trap kraakt
Een ziel ineengedoken
Wachtend tot het diep wordt geraakt
Geen kans meer op het heden
Het zicht gericht op verleden
Scheurende pijn in vlammend paniek
Uiteen gereten verlamd door verdriet
Verstoten gedoemd tot eenzaamheid
Zo voelbaar en nog steeds zo nu
Vergeving is gegeven maar vergeten kan ik niet
10298757_10203935886505876_2839382947125393737_n

Tekening

Zwarte cirkels op een vel
Waarom?
Nooit tevoren tekende ik zwart!
Ik veeg ze weg maar ze blijven
Waarom?
Starend naar het duister
Zoekend in mijn hoofd
Geen orde een  warboel
Vindend in mijn hart
Kleur verschijnt door zwart
Het is er wel maar moet nog groeien
Tijd zal leren, wat is zal groeien
Wees geduldig, wees lief
Geloof en vertrouw
Op een dag komt het goed!