Trillende lucht
in intensie omarmd
Ontsnappende zucht
met verlangen verwarmd

lippen ontvangen
in liefde gesus
Opvlammend verlangen
omrand in een kus

In zachtheid gevouwen,
de liefde bewaard.
Bestand van vertrouwen,
intenties geaard.

Een eenheid verstrengeld,
de basis aanvaard.
Gesprek in aanschouwen,
in lucht stil geklaard.

Foto: Jan Kees Helms

Ik open mijn handen

en zwijg

Ik open mijn hart

en zing

Ik open mijn ogen

en geniet

Ik open mijn ziel

en ik leef.

Ik mis
Mis jij
Een stil gemis
Jouw stem die zwijgt

Ik verlang
Verlang jij
Jouw strelende handen
Een intense begeerte

Ik hoop
Hoop jij
Even weer samen
Een smeltende eenheid

Ik blijf
Blijf jij
In mijn leven bestaan
Een koesterend moment

In de chaos van verwardheid
En in de stilte van de storm
Kan het leven soms verstomd zijn
Schreeuwt alleen de vraag waarom.

Maar als je even stilstaat
En het leven strak omarm
Zie je liefde in de duisternis
Houd het levenslicht je warm.

En zie je leven in de stilte
Kijk je heel ruim om je heen
Glimlach dan in volle liefde
Je bent niet eenzaam maar eventjes alleen.

In de warmte van de ochtend
Wachtend tot de wekker gaat
Streelt mijn hand zacht langs mijn lichaam
Laat ik rillingen in liefde gaan
Voelt mijn huid als kleine draadjes
Recht opgaand bij elke zucht
En bij elk intens genieten
Spreid ik mijn vleugels in een vlucht.

Laat je warmen door de moeder in je hart.

Voel je levend door de vader in je ziel.

Geef een stralende lach door het kind in jezelf.

Wees de eenheid die alleen jij kan zijn.

Jij als je unieke zelf.

Heel even is daar een traan
En die laat ik maar gaan
Heel even is er het gemis
Verdriet om wat er niet is
Ik ga verder en sta niet stil
Maar begrijp niet wat jij wil
Denk jij 1 moment aan mij
Is er geen leegte aan jouw zij
De pijn van stilte is zo hard
En gedachten zijn soms verward
Ik had het zo graag anders willen zien
Jouw manier is niet wat ik verdien
Dus gaat het leven door
Zonder dat ik iets van jouw hoor
Mama jouw gemis doet mij pijn Liet je me maar 1 keer jouw dochter zijn.

Als een stille bloem verscholen,
schuilend in het weelderig groen.
Wachtend op het zuiverend licht,
 verzonken in een echte zoen.
Als passie mag ontwaken,
met alle liefde in het zijn.
Laat het hart dan voluit spreken,
in echtheid zijn zonder schijn.
De stille bloem ontwaakt,
onstijgt het weelderig groen.
Dit alles door de liefde en de echtheid van een zoen.

Van een stil verlangende hart

naar een zingend luid bestaan.

Voelen liederen als een zegen

die emoties laten gaan.

Pak mijn kind zijn eigen leven

als een eenheid vol van kleur.

Met een lach en traan omgeven

door een lichte zoete geur.