In de puurheid van de avond
onder een sterrenhemel pracht
fiets ik eenzaam en verlaten
voel ik me eenzaam en verward
mijn hoofd die blijft dan spoken
en mijn lichaam voelt apart
maar dan open ik mijn ogen
en omarm de stilte van de nacht
de wind waait langs mijn haren
en ik sluit mijn ogen zacht
en dan word ik weer een eenheid
en ik vind mijn pure kracht
in de mooie pure avond
onder het licht van alle sterren
ben ik weer wie ik moet wezen
ben ik weer wie ik ooit was.
Patricia's wereld 