Verleden

Het luik van het verleden opent

Zomaar als de trap kraakt

Een ziel ineengedoken

Wachtend tot het diep wordt geraakt

Geen kans meer op het heden

Het zicht gericht op verleden

Scheurende pijn in vlammend paniek

Uiteen gereten verlamd door verdriet

Verstoten gedoemd tot eenzaamheid

Zo voelbaar en nog steeds zo nu

Vergeving is gegeven maar vergeten kan ik niet