Ken je dat?
Dat gevoel als een herinnering als een droom verschijnt.
De klanken van de muziek vullen de ruimte. Langzaam glijd ik weg in de tonen van de song.
Velen jaren lopen door mekaar. Een bloeiende roes waarin wij samen verbleven.
De omgeving versluierd in een gordijn van verlangen. De woorden van de song passen bij ons verhaal. Een kus tegen een boom aan, een aanraking in het park. Mijn lichaam reageert op de beelden die als een droom verschijnen. Soms zie ik jouw wazig en dan ben je helder aanwezig.
Je donkere stem klinkt door de beelden heen. Het sterkst is het gevoel die diep van binnenin mij komt. Een verlangen, een liefde, een houvast en een boel onzekerheid. Maar alles bij elkaar voelt als een vertrouwen, een sterke band tussen twee mensen.
Het voelt als een mensenleven al die gevoelens en beelden maar het is maar kort.
Hoe intens kunnen mensen met elkaar verbonden zijn door hoofdzakelijk woorden. Ons contact bestaat hoofdzakelijk uit woorden en dat is eigenlijk ook wel het mooie en bijzondere eraan.
De muziek speelt verder en ik droom verder of herinner mezelf.
Patricia's wereld 